Strafbal en shoot-out: wat is het verschil?
Een strafbal is een spelstraf: een verdediger maakte in de eigen cirkel een overtreding waarmee waarschijnlijk een doelpunt werd voorkomen, of opzettelijk tegen een aanvaller die de bal had of kon spelen. De bal gaat op de strafbalstip en wordt in één beweging gespeeld. Een shoot-out is geen straf, maar een manier om een winnaar aan te wijzen na een gelijkspel: vanaf de 23-meterlijn, één tegen één, met 8 seconden.
De strafbal: klaarzetten
Bij een strafbal gaat de tijd stil. Alle spelers behalve de nemer en de keeper gaan buiten het 23-metergebied staan en mogen het nemen niet beïnvloeden. De bal ligt op de strafbalstip, op 6,40 meter voor het midden van de doellijn.
De nemer staat voor het fluitsignaal achter de bal en binnen speelafstand ervan; dat is dit seizoen aangescherpt. De keeper staat met beide voeten op de doellijn en verplaatst geen voet voordat de bal is gespeeld. Neemt de keeper zelf een strafbal, dan mag hij zijn helm afdoen en het eigen 23-metergebied verlaten. De scheidsrechter van die helft staat rechts achter de nemer, zijn collega op de achterlijn naast het doel.
De strafbal: één beweging
Na het fluitsignaal speelt de nemer de bal met een push, een flick of een scoop, op elke hoogte. Een slag mag niet en slepen ook niet: de bal moet in één beweging weg. Doen alsof mag niet. De nemer speelt de bal precies één keer en komt daarna niet meer bij de keeper of de bal; een rebound bestaat niet.
De strafbal is voorbij bij een doelpunt, als de bal in de cirkel stil komt te liggen, als hij vast komt te zitten in de uitrusting van de keeper of wordt gevangen, of als hij buiten de cirkel komt. Valt er een doelpunt, dan volgt de beginslag. Zonder doelpunt hervat een verdediger met een vrije slag 15 meter voor het midden van de doellijn.
Wat er misgaat bij een strafbal
| Wat gebeurt er | Wat beslist de scheidsrechter |
|---|---|
| De nemer speelt de bal voor het fluitsignaal en scoort | strafbal opnieuw |
| De nemer speelt de bal voor het fluitsignaal en scoort niet | vrije slag voor de verdediging |
| Een andere overtreding van de nemer, zoals een slag of slepen | vrije slag voor de verdediging |
| De keeper komt van de lijn of verplaatst een voet, en er wordt niet gescoord | strafbal opnieuw |
| Een overtreding van de keeper, en er wordt toch gescoord | het doelpunt telt |
| Een andere aanvaller maakt een overtreding en er wordt gescoord | strafbal opnieuw |
De hoofdregel is eenvoudig: een fout van de nemer kost het doelpunt, een fout van de verdediging kost hoogstens een nieuwe strafbal, en een doelpunt ondanks een fout van de keeper telt.
De shoot-out
Een shoot-out is geen straf. Hij komt als een wedstrijd gelijk eindigt en de competitie een beslissing eist, zoals bij play-offs. Elk team wijst vijf nemers en één verdediger aan uit de spelers op het wedstrijdformulier; wie een rode kaart kreeg doet niet mee, wie groen of geel kreeg wel. De scheidsrechters tossen wie begint, en daarna nemen de vijf van elk team om en om een shoot-out, tien in totaal.
De bal ligt op de 23-meterlijn, recht tegenover het midden van het doel. De keeper begint op of achter de doellijn, de aanvaller staat buiten het 23-metergebied dicht bij de bal, en wie niet aan de beurt is staat buiten het 23-metergebied en minstens 10 meter van de startplek. Na het fluitsignaal mogen de aanvaller en de keeper alle kanten op.
Acht seconden
Een shoot-out is voorbij zodra er 8 seconden zijn verstreken, er een doelpunt is gemaakt, de aanvaller een overtreding maakt, of de bal over de achterlijn of de zijlijn gaat, ook als de keeper hem er opzettelijk uit speelt. Maakt de keeper onopzettelijk een overtreding, dan neemt dezelfde aanvaller opnieuw tegen dezelfde keeper; doet hij het opzettelijk, dan volgt een strafbal.
Het team met de meeste doelpunten wint; kan de ander niet meer inhalen, dan stopt de serie daar. Staat het na vijf per team gelijk, dan volgt een tweede serie met dezelfde spelers, waarbij het team dat de eerste serie begon nu eerst verdedigt.
Situaties op het veld
Wat is de juiste beslissing? Klik op een situatie voor het antwoord.
De keeper zet een voet naar voren voordat de bal is gespeeld en stopt de strafbal.
De strafbal wordt opnieuw genomen. Redde hij met die verplaatste voet, dan krijgt hij een vermaning en bij herhaling groen en daarna geel.
De nemer sleept de bal het doel in. Telt het doelpunt?
Nee. Slepen mag niet bij een strafbal: de bal moet in één beweging met een push, flick of scoop worden gespeeld. De verdediging krijgt een vrije slag.
Bij een shoot-out speelt de keeper de bal opzettelijk over de zijlijn na zes seconden.
De shoot-out is voorbij zodra de bal over de zijlijn gaat, ook als de keeper hem er opzettelijk uit speelt. Er volgt dus geen nieuwe poging.
Veelgestelde vragen over strafbal en shoot-out
Bestaat er een rebound bij een strafbal?
Nee. De nemer speelt de bal precies één keer en komt daarna niet meer bij de bal of de keeper.
Mag de keeper zijn helm afdoen om een strafbal te nemen?
Ja, en dat is de enige reden waarvoor hij hem mag afzetten. Hij mag daarvoor ook zijn eigen 23-metergebied verlaten.
Wie neemt de shoot-outs?
Vijf spelers per team, aangewezen uit de spelers op het wedstrijdformulier; de verdediger mag ook een van die vijf zijn.
Wat als het na vijf shoot-outs per team gelijk staat?
Dan volgt een tweede serie met dezelfde spelers, waarbij het team dat eerst begon nu eerst verdedigt.